ASANSÖR

 ASANSÖR

Hastane asansöründeyiz,

Hedef zemin kat,

MR çekilecek,

Böbreklere bakılacak,

Doktor istedi,

Yapılacak..

Derken, beklenmedik

Ani bir fren ve

Asansör arızalanıp duruyor.

İçinde iki genç,

Yüzü sapsarı

Yaşlı bir adam

Ve ona eşlik eden

Orta yaşta bir kadın,

Acil butonuna bastık,

Hepimiz şaşkın bekliyoruz.

Babam, diyor kadın,

Ayakta zor duruyor zaten,

Ne aksilik.!

Gençlerden biri

Güzel bir jestle

Ceketini çıkartıp

Yere seriyor,

Oturun lütfen diyor.

Adam gözleriyle

Teşekkür ederek

Ceketin üzerine oturuyor yavaşça.

Sonra bir sessizlik,

İstemsiz ve kısa öksürükler,

Yüzlerde kapalı yer korkusu,

Gözlerde endişe,

Çaresiz bekliyoruz,

Beklenecek..

Bir süre sonra,

Sessizlik bu kez

Yaşlı adamın

Titrek sesiyle bozuluyor,

Ben diyor adam,

Emekli matematik öğretmeniyim,

Tevellüt çok eski yani,

O dediğiniz şey

Hastalığınızın adı mı?

Diye soruyor

Gençlerden biri,

Adam gülüyor,

Öyle de denilebilir

Aslında diyor,

Ve sonra devam ediyor,

Yaşlılık zor zanaat,

Ben her şeyi

Matematik mantığıyla düşünürüm,

Mesleki deformasyon herhalde.

Hayat dört işlem gibi bence,

Çocukluk ve ilk gençlik yılları

TOPLAMA larla geçiyor,

Bir şeyler geliyor

Sürekli çevrenden

Ve sen onları biriktiriyorsun.

Sonrasında ise

Sana verilenler

Yavaş yavaş elinden gidiyor,

ÇIKARTMA dönemi başlıyor yani.

İşin en kötüsü,

Daha da yaşlanırsan,

BÖLME ve ÇARPMA 

Safhaları geliyor.

Yük olduğunu hissediyorsun,

Hissettiriyorlar.

Duyguların bölünüyor,

Zaten bildiğin bazı gerçekler

Yüzüne kamçı gibi

Çarpılıyor bazen.

Kimi zaman

Kafan iyice karışıyor,

Fakat insanoğlu diyor adam

Terini silerken,

Onlara da alışıyor..

O sırada ışıklar yanıyor

Ve asansör tekrar çalışıyor.

Adam devam ediyor,

Yani anlayacağınız,

Maç sıfır sıfır başlıyor,

Ama sonunda yaşlılar

Hep 3-1 yeniliyor.

Boşuna oynanan

Bir doksan dakika sanki.

Sonra gün geliyor,

Hüzünlü bir fısıltı

Dökülüyor dudaklardan

Ve kalan umutları da noktalıyor;

Allah çektirmesin,

Sıralı ölüm nasibolsun

Hepimize İnşallah.

İşte o an,

Zaman geldi

Diyorsun herhalde,

Ölümün taşları örülüyor,

Sonra fonda o türkü:

Aşağıda yukarıdan

Yolun sonu görünüyor..

Asansör duruyor,

Ve eksi bire ulaşıyoruz.

Belki de gerçek olan

Yaşam değil aslında,

Bir yalana bulaşıyoruz

SUADİYE, KASIM 2025